Sterren (deel 2 en een half)

Ergens in het vorige verhaal ging iets mis, WordPress heeft een fantastisch leuke app bedacht, zodat je ook je blogs op je telefoon kan schrijven, maar ergens werkt dat met zo’n minischerm niet helemaal, althans niet met die lappen tekst die ik wil schrijven. Maar in plaats van opslaan als concept werd het toch stiekem publiceren en stond er dus al een deel twee online, die daarna uiteraard niet meer offline wilde (althans niet met mijn telefoon (of met mijn kennis van de app/telefoon of iets anders, maar hier in Jordanië ligt een fout als het even kan buiten jezelf, dus in dit geval ligt het aan de telefoon). Dus vandaar nu een deel tweeënhalf. Omdat deel drie nog niet kan.
(haha en jullie maar denken, zowaar een kort verhaal, ze kan het! Nee, helaas, nu moeten jullie nog meer lezen….)

Goed, de taak was een toneelstuk over onderwijs en als het even kan nog iets anders. Dat werd kinderarbeid, omdat met name de jongens werken in plaats van naar school gaan. Ze willen hun families ondersteunen. Alle families krijgen wel een bepaalde basis aan voedsel, maar het is vaak hetzelfde en als de families iets anders willen kopen op de markt is er uiteraard geld nodig. De kinderen springen bij, iets wat bijna niet te voorkomen is. Dus dan wordt het zorgen dat de kinderen in ieder geval bijspringen op zo’n manier dat het hun ontwikkeling niet beschadigt. Dus in plaats van stenen scheppen (die overal in het kamp op de grond liggen), is het beter om papa te helpen bij het verkopen van spulletjes op de markt of om chips te verkopen bij de school, aangezien het fysiek minder zwaar is. En dan uiteraard buiten de schooltijden om, zodat de jongens wel de kans hebben om te leren. Nog steeds niet ideaal, maar meer een soort van middenweg.

De acht kinderen zijn de afgelopen week heel druk geweest met repeteren. De smaak hebben ze te pakken en het wordt steeds meer een groep die elkaar helpt en steunt. Als een van de kinderen de tekst kwijt is, wordt het gefluisterd door een van de anderen en samen staan ze sterk! Het enthousiasme is groot en groeit nog steeds! En dat het tegenvalt als er niet gerepeteerd kan worden, is duidelijk geworden. Vorige weekend was er onrust en opschudding in het kamp, er waren gevechten uitgebroken, tussen politie en vluchtelingen, waarbij is geschoten. Sowieso is één persoon omgekomen en zijn er meerdere gewonden naar het ziekenhuis gebracht. De scholen waren daarna twee dagen gesloten, waardoor ook wij niet naar het kamp zijn geweest, te gevaarlijk en te onrustig. Dinsdags was de rust teruggekeerd en konden we weer aan de slag. Echter, mijn Arabische collega’s waren er niet, waardoor we niet daadwerkelijk konden repeteren. ook waren niet alle jongens aanwezig, de school was die dag nog erg rustig. Dus het advies was om de repetitie te cancellen. Bij de drie jongens die er wel waren was de teleurstelling van de gezichtjes af te lezen. Twee pakten het goed op en wilden wel een balspel doen, de derde pakte zijn schoolboeken er maar bij en was stil aan het werk.

Denk, denk, denk, bij mij en daarna besloten om iets kleins voor het decor te maken. De week ervoor hadden de jongen een van de ochtenden ook geholpen met het schilderen van het decor en dat was een succes. Er waren nu nog stenen nodig, aangezien een van de hoofdrolspelers een ‘graveling kid’ is, die dus stenen in het kamp opruimt. Twee handgebaren die schilderen moesten uitbeelden waren genoeg om de teleurstelling om te toveren in blijdschap en de dag was gered. Een van de kinderen stond letterlijk voor mij te springen en van binnen sprong ik mee (en misschien van buiten ook, maar dat kan ik me niet meer herinneren).

Dit is wat het toneelspelen met hen doet, het geeft een groepje van acht kinderen plezier en het gevoel dat ze iets neerzetten. Het decor is nu helemaal af en ik merk hun drukte wanneer we repeteren met alle spullen. Gisteren was het een grote chaos, alsof het allemaal heel dichtbij kwam, maar vandaag ging het super! Ik heb ze zien groeien, hun stemmen luider zien worden hun houding zelfverzekerder. Ze weten wat ze doen en ze doen het goed, of liever gezegd Super! Vandaag was de laatste repetitie, een generale met een klein publiek. Morgen gaan ze voor het ‘eggie’, voor hun klasgenootjes en een aantal kinderen die daadwerkelijk chips voor de school verkopen. En daarna buien de school om meer kinderen te bereiken die niet naar school gaan. Ik heb er alle vertrouwen in!

Liefs, Elin

Ps. Het klopt dat er weinig foto’s zijn, ik mag ze niet zomaar verspreiden, alles moet met toestemmingsformulieren. Dus alleen foto’s zonder kinderen kan ik gemakkelijk online plaatsen, vandaar.

Het decorde stenen De appels in de boom

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

4 Reacties op Sterren (deel 2 en een half)

  1. chris hofman schreef:

    Dag lieverd,
    Bij mij op school heb ik het gezien, bij het AZC in Almelo heb ik het gezien en nu lees ik het dan, maar ik merk hetzelfde: Zet jou tussen kinderen en ze komen bij je en volgen je vol enthousiasme. En dat vind ik mooi. Dan doe je het m.i. goed. Geniet daarvan, zou ik zeggen, maar volgens mij doe je dat ook wel. Dat laten je teksten wel zien. Dag kanjer.
    Ook namens Marion, kus en knuffel, Chris.

  2. Gerard schreef:

    Hoi Elin,
    vrolijk blijven en improviseren, het gaat je blijkbaar goed af aan de reacties van de kinderen te oordelen. Knap! Maar kost ongetwijfeld veel energie.
    Alle goeds en tot de volgende blog.
    Gerard

  3. loek wientjes schreef:

    Hallo Elin, Leuk en een minder leuk verhaal ik merk dat je met simpele dingetjes succes kunt hebben al is het ook lastig werken onder deze omstandigheden maar het is net als als of jij, een Djembé bespelen vrolijk kijken, niet opgeven en heel veel energie overbrengen om de mensen (kinderen) te motiveren. Ik wacht op de volgende Blog en blijf gezond.

    Trommelgroeten Loek.

    PS: Uit een grote chaos komt het beste idee.

    • Jessica schreef:

      Dag Elin,

      Morgen is vandaag…
      Ze mogen voor het ‘eggie’…
      Heel veel succes en plezier gewenst met deze bijzondere uitvoering!

      (en natuurlijk met alle andere dingen die je doet)

      Groetjes,
      Jessica

Reacties zijn gesloten.