Sterren (deel 3)

Alleen in de duisternis kun je sterren zien…

Dat deze kinderen duisternis hebben gezien, hoeft niet uitgelegd te worden. Misschien dat ze daardoor zo kunnen stralen!

Inmiddels zijn ‘mijn’ jongens volleerde acteurs geworden. Er zijn meerdere optredens achter de rug en ze doen het fantastisch! Vorige week zijn we in de school begonnen, optreden voor hun klasgenootjes. Aangezien de jongens niet allemaal in dezelfde klas zitten, betekende dat vier keer optreden. Elke keer voor twee klassen, oftewel een groep van zo’n 100 kids. De optredens zouden pas ‘s middags beginnen, in de ochtend hebben namelijk de meiden les en zijn de jongens verder niet op school, maar de eerste ster was om half tien present. Met broertje. Hoezo gemotiveerd en gedreven? En ook de anderen kwamen een voor een heerlijk op tijd binnendruppelen, nog meer broertjes mee, iedereen was blijkbaar opgetrommeld.

Maar goed, eerst voetballen / volleyballen / trefballen, wat een grote heerlijke chaos werd met zoveel kids in een daarvoor te kleine ruimte en daarna nog een keer repeteren met broertjes als publiek. En dan inderdaad klaarmaken. De eerste klassen werden opgehaald en er ontstaan enige zenuwen: ‘Kabir, kabir!’, met armen wijd uitgespreid staat een van de jongens voor mij, het aantal kinderen is ‘groot’, zoveel kids had hij niet verwacht. Samen met mijn collega’s spreken we ze toe. We zijn trots op ze, ze zijn ontzettend gegroeid en hebben iets moois voor elkaar gekregen! Er wordt nog een keer diep adem gehaald, we staan in een cirkel, handen op elkaar in het midden, tellen tot drie en eindigen met een harde JEEEEJJJJ. Yalla, yalla, let’s go!

Met applaus worden de jongens door de andere kinderen ontvangen. Ze nemen hun plaatsen in en het het gaat goed. Hamoude verkoopt zijn chips voor de school en Hassan komt deze kopen in zijn pauze. Hij krijgt te veel wisselgeld en merkt dat op. Ze raken aan de praat en Hassan komt erachter dat Hamoude niet kan rekenen, omdat hij niet naar school gaat. Tot de pauze om is praten ze over hun dromen, beide jongens willen later dokter worden. In de pauze komt Kareem, een vriendje van Hamoude, met een kruiwagen vol stenen. Hij heeft het duidelijk zwaar, heeft zichtbaar last van zijn rug en is blij om naast Hamoude te kunnen zitten om uit te rusten. Als de school afgelopen is, komt Hassan met zijn vriendjes terug om Hamoude en Kareem meer te vertellen over school. Ze vertellen waarom onderwijs belangrijk is, dat het een recht is voor ieder kind en dat school vooral heel leuk is. Hamoude en Kareem zijn overtuigd en zijn klaar om naar school te gaan. De jongens zingen hun lied, de kinderen in de zaal klappen enthousiast mee. Het jochie dat voor de jongens staat te dirigeren probeert duidelijk te maken dat het ‘khalas’ (klaar) is, maar de jongens zingen onverstoord door. Als er uiteindelijk toch een einde is, worden er luid voor hen geklapt.

De show herhaald zich die dag nog drie keer, alle klasgenootjes moeten het immers zien en de jongens staan er elke keer weer. Ze groeien gedurende de middag, hebben meer rust en vertrouwen in hun kunnen. Ze genieten na afloop en zijn trots. Na deze dag zijn ze klaar voor optredens buiten de school. De tocht ernaartoe is vaak al een feest, alle decorstukken worden in een auto gepropt en de jongens lopen achter de auto met de kruiwagen richting de plek van het optreden. Soms rennend, soms zingend, soms stiekem meeliftend met de auto. We trekken bekijks en regelmatig lopen andere kinderen een stukje met ons mee. Het is nog net geen rattenvanger van Hamelen aan het worden. Inmiddels zijn er vier optredens achter de rug en nog steeds is het enthousiasme onverminderd. Ze zijn niet bang te improviseren en nemen een rol over als een van de kinderen er een keer niet is. Volgende week komt er waarschijnlijk nog één optreden, zodat mensen van Unicef het kunnen zien en dan is het voor deze jongens klaar. Inmiddels zijn de voorbereidingen voor een volgend toneelstuk al begonnen en staan er voor volgende week nieuwe repetities gepland met 6 meiden. Maar dat komt in een ander blog vast.

De namen van de kinderen zijn uiteraard niet hun echte namen, het zijn de namen uit het toneelstuk. Ik heb geprobeerd jullie een beetje mee te nemen in hun avontuur, te vertellen wat er gebeurt, zodat er een beetje een beeld komt. Ik heb weliswaar talloze foto’s, maar die mogen niet online en zullen voor jullie moeten wachten tot juli. dus hopelijk hebben jullie voor nu jullie eigen foto’s kunnen maken.

Veel liefs, Elin (of Farah, wat langzaam hier mijn naam aan het worden is ;-) )!

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

5 Reacties op Sterren (deel 3)

  1. Karien schreef:

    Hai Elin, wat een geweldig verhaal weer – ik smelt bij het lezen over de gesprekken tussen de jongens en de reacties van de kinderen. Mooi dat je op deze manier zoveel kan betekenen daar!
    Ik ben vandaag mee geweest met de kids van het AZC naar Morskieft in Tubbergen. De hele dag heb ik met hen gespeeld, op de schommels, trampoline, wipwap, etc. Stralende zon, lachende gezichtjes :-) En ze zijn je nog niet vergeten hoor! Liefs, Karien

  2. chris hofman schreef:

    Hoi Elin, Goh, wat een leuk verhaal. Wat een enthousiasme hebben die kinderen in dat toneelspel getoond. Wat haal je ze daarmee toch mooi eventjes uit de dagelijkse ellende. Ga genieten, blijf genieten. Ik heb een ‘foto’ gemaakt van de tocht onderweg.
    Liefs, ook namens Marion, Chris.

  3. marion schreef:

    Hai Elin Farah,

    Wat een mooi project, kun je trots op zijn en dat ben je ook, lees ik tussen de regels.
    Ga zo door, en nu met de meiden, mooie uitdaging.
    Liefs en knuffel,
    Papa en mama

  4. Gerard schreef:

    Hoi Elin/Farah,

    wat een voldoening moet dat geven! Zien, hoe enthousiast en succesvol het is. En dat je inmiddels een nieuwe naam hebt gekregen laat wel zien, hoe ze je waarderen.
    Heel veel van deze mooie momenten nog!
    Groetjes,
    Gerard

  5. Jos wubben schreef:

    Elin, ik zie het voor me….fantastisch! Kinderen zijn zo inspirerend met sturing van jullie vergroot je hun zelfvertrouwen! Ik zie uit naar het volgende project. Liefs Jos

Reacties zijn gesloten.