Minikampen

Het zit er bijna op, de laatste dagen hier worden afgeteld en het meeste is gedaan. Vandaag was er even geen Zaatari, maar een kijkje in een informeel kamp. Nou ja, kamp is een beetje een te groot woord. Stel je een weiland voor, maar dan natuurlijk wel een Jordaans weiland, dus geen mooi groen gemaaid grasveld waar je heerlijk op een zonovergoten dag wilt liggen. Maar een half groen, half bruine, droge plek met vooral veel stenen, wat dan ook eigenlijk niet echt meer een weiland genoemd kan worden. Op die plek staan een stuk of 15 tot 20 tenten, caravans zijn er niet, aangezien deze plekken over het algemeen niet gevonden worden door de UNHCR. Hoe dat precies zit, weet ik niet, maar het is zo. Door de outreach van Save komen we gelukkig wel achter steeds meer van dit soort kampjes

De mensen die hier leven zijn dus min of meer verstoten van de hulp van de grote organisaties. Ze werken op de boerderijen om het kamp heen en komen zo aan geld voor eten en water. Watertanks zijn wel geschonken, maar het water wordt door hen zelf gekocht. Daar waar Zaatari al een vreemde gewaarwording is, is dit misschien nog wel vreemder, omdat er nog minder is. Of het beter of slechter is, daar verschillen de meningen over. Mij lijkt het minder goed, maar er zijn mensen die voorheen in Zaatari woonden, maar die plek hebben verruild voor deze. Hier schijnt meer vrijheid te zijn, de mensen kunnen in ieder geval gaan en staan waar ze willen, iets wat in Zaatari niet mogelijk is.

Midden in het weiland staat een kleine witte tent, de school. Geen school die door Unicef wordt onderhouden of waar weet van is. Maar een ‘informal school’, een school die door de mensen zelf is opgezet. Als we aankomen, komen een aantal kinderen ons al tegemoet en al snel wordt ook de rest van de kids opgetrommeld. Ze nemen plaats in de witte tent, een stuk of 25 bij elkaar. Jongens en meisjes zitten nu dan ook bij elkaar, aangezien de groep klein is. De meeste kinderen hebben de basisschoolleeftijd, maar desondanks is het leeftijdverschil nog best groot. Dat wordt opgelost door in drie niveaus te werken. Nog steeds niet ideaal, maar beter iets dan niets.

De afgelopen weken is een groepje van zes kinderen getraind tot peer educator. Dat betekent dat zij aan de slag kunnen om ervoor te zorgen dat de andere kinderen ook naar school gaan en vooal ook naar school blijven gaan. Kinderen overtuigen elkaar namelijk gemakkelijker dan volwassenen kinderen kunnen overtuigen. De kinderen hebben dingen geleerd over het belang van onderwijs, kinderrechten en communicatievaardigheden. Als onderdeel van de training mogen ze vandaag een sessie geven aan de andere kinderen. Een voor een vertellen ze iets over het onderwijs, bijvoorbeeld wat ze willen worden. Bijzonder is één meisje, ze kan moeilijk praten en hoort slecht, maar door haar verhaal op het memobord te schrijven kan ze toch meedoen. Het applaus voor haar is groot en terecht! Ze zal een fantastische peer educator worden!

Na een korte poos gaan we er weer vandoor, uitgezwaaid door de kinderen van het kamp. Ergens blijft het voor mij een vreemde gewaarwording, dit minikamp…

Liefs, Elin

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

3 Reacties op Minikampen

  1. Jan Fransen schreef:

    Hallo Elin,

    Zeer herkenbaar van dat sh meisje dat slecht praat. Moeilijk voor iemand die slscht hoort cq doof is, om verstaanbaar te leren praten. Draagt zij een hoorapparaat? Ik heb er nog wel een paar over. Hoort ze ms nog iets! Alleen zal ze een passend oorstukje moeten hebben. Even Erwin, van Carin, vragen hoe we dat ms kunnen fixen.

    Toi toi toi!

    Gr Jan

  2. Gerard schreef:

    Hoi Elin,
    het blijft dus spannend en verrassend tot het eind. Wat zul je het missen, als je volgende week weer thuis bent!
    Een goede laatste week nog en een goede reis terug.
    Groetjes,
    Gerard

  3. Marion schreef:

    Wat een ontdekking, in jouw laatste week, dat er ook nog zulke kampen zijn. En ook hier eigenlijk uitzichtloos, hoe lang kunnen mensen hier blijven, zonder hulp en basisvoorzieningen.
    Maak er nog een paar goede dagen van, voor je weer thuis komt.
    Xxx
    Mama

Reacties zijn gesloten.