Joef is troeg

Lieve allemaal,

Nog zo veel dingen te vertellen, waarschijnlijk nog zo veel om te schrijven… Een maand ben ik al weer in Nederland, inmiddels drie weken weer aan het werk op het azc. De terugkomst daar was meer dan warm, zoveel knuffels, tekeningen en blije gezichtjes, ‘joef is troeg’. Het is dubbel; natuurlijk is het goed om hier te zijn, iedereen weer te zien, mijn eigen taal te kunnen spreken, het groene landschap te kunnen zien, de borden op straat weer te kunnen lezen en op je fiets te zitten, keihard trappend om mijn bestemming te bereiken hopend en biddend dat de regenbui uit zal blijven tot ik er ben.

Aan de andere kant is er een gemis, het Jordaanse gevoel is niet mee te nemen. De pitabroodjes uit de supermarkt smaken niet zoals die in Jordanië, in de supermarkt loop ik überhaput verdwaasd rond, pas in de Turkse winkel voel ik me een beetje thuis. Op straat mis ik het getoeter, de geluiden van de moskeeën; in vergelijking met Amman is het hier maar stil op straat. De Jordaanse cd staat zo ongeveer non-stop aan in mijn auto, maar ik mis mijn collega’s en vrienden die normaal met de muziek meezingen en/of dansen. Gelukkig is er dan het azc, daar kan ik af en toe nog even Arabisch praten en klinkt het weer vertrouwd ‘sabaah el kheir’ in plaats van ‘goedemorgen’. Of er klinkt ineens ‘dabke’, de Arabische muziek die ook in Jordanië veel gedraaid wordt.

Ondertussen gaat het geweld door in het Midden Oosten. In Syrië, Irak en Gaza, alles is op dit moment onrustig. En dichterbij in Oekraïne. Het blijft doorgaan, slachtoffers, vooral onschuldige slachtoffers, blijven vallen en ik vraag me af wanneer het ooit op gaat houden, hoe het ooit tot een goed einde zal komen en wat ik kan doen. De antwoorden heb ik niet, sommigen zal ik waarschijnlijk ook niet krijgen en anderen komen misschien ooit. Immers, komt tijd, komt raad.

Voor nu, dankjulliewel voor het meelezen en vooral meeleven en jullie ontzettend lieve reacties!

Veel liefs, Elin

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

4 Reacties op Joef is troeg

  1. Kim schreef:

    Hoi Elin,
    Fijn dat je weer terug bent in Nederland, wat heb je dit ook weer mooi opgeschreven. Het is echt fantastisch wat je allemaal hebt gedaan voor anderen, je kan trots zijn op jezelf! :)
    Kus
    Kim van der Heijden

  2. Gerard schreef:

    Hai Elin,

    welkom thuis weer, hoewel ik me kan voorstellen, dat “thuis” voor jou inmiddels een relatief begrip is.
    Met verbazing en plezier heb ik al je verhalen en ervaringen gelezen en ben diep onder de indruk, van wat je daar allemaal hebt meegemaakt en gedaan. Je krijgt zo wel een heel andere en relativerende kijk op de wereld, dunkt me zo.
    Ik ben erg benieuwd naar de foto’s, die je ongetwijfeld gemaakt hebt, maar dat zal je niet verbazen.
    Ik hoop je gauw weer te zien.
    Liefs,
    Gerard

  3. Hans Kosterink schreef:

    Beste Elin,

    Fijn te lezen dat je gezond weer terug bent in Nederland en hier alweer aan het werk bent met zaken waar je hart ligt. Wat zal het inderdaad allemaal dubbel voelen en wennen zijn om ‘zomaar’ de draad weer even op te pakken. Ik kan me zo voorstellen dat ieder dag gevuld is met herinneringen die weer boven komen en die je een plekje moet geven, wilt delen met mensen.
    Joef is troeg! De kinderen hier zullen hun handjes fijn knijpen dat jij er weer voor hen kunt zijn, misschien nog wel op een dieper niveau dan voorheen door je ervaringen daar.
    Ik hoop dat je snel je plek weer gevonden hebt en met je herinnering je prachtige ervaringen voort kunt zetten in wat jij in deze gekke maar ook mooie wereld wilt betekenen voor al die andere mensen.
    Bedankt voor het delen van je mooie en ontroerende verhalen!
    Tot snel ;)

    Groeten, Hans

  4. Marion schreef:

    Lieve Elin,
    Ja, alweer 4 weken terug. Veel gepraat samen, wat had en heb je veel te vertellen. Over je werk, de vrienden, het land, een prachtig land met zoveel cultuur, zoveel bezienswaardigheden. Papa en ik zijn blij dat je weer hier bent, snappen ook dat het voor jou dubbel is. De tijd zal leren waar jouw toekomst ligt. In ieder geval bij kinderen die jou zo nodig hebben.
    Xx
    Mama

Reacties zijn gesloten.