De herfst komt

Inmiddels is eind oktober al in zicht en ligt het einde van de zomer in ieder geval in Nederland allang achter jullie. In Griekenland laat het einde van van de zomer wat langer op zich wachten, maar ook nu is het in zicht. Daar waar het weer tot en met gisteren nog een zonnetje liet zien, was het zonnetje vandaag minimaal aanwezig, waarna de wolken zich samenpakten en de Griekse god Zeus even flink van zich liet horen.

Afgelopen dagen is de stroom vluchtelingen blijven aanhouden, omdat het weer nog goed was en daardoor de zee kalm genoeg voor een oversteek bleef. 6000 nieuwe vluchtelingen op een dag zijn getallen die ons hier om de oren vliegen. Die 6.000 zitten echter niet allen in ons kamp, in het kamp zullen er max 2.000 / 3.000 verblijven. De andere vluchtelingen zijn nog onderweg (er zijn niet genoeg speciale bussen, omdat de vluchtelingen pas in een gewone bus mogen als ze geregistreerd zijn) of zitten in het andere kamp op het eiland. De vluchtelingen bij ons kamp zitten in de rij voor de gate voor registratie. Mondjesmaat worden ze door de politie binnengelaten waarna ze zich kunnen registreren. De rij is oneindig lang vol met mensen, gezinnen, kinderen, mannen en vrouwen die zitten te wachten, wachten en nog langer wachten… Tenten staan hier niet, kleden, dekens of gaas is hetgeen waarop mensen zitten en wachten. De situatie ziet er heel naargeestig uit en is uitzichtloos…

Inmiddels barst de regen los en ik sta in onze kledingkast waar tweedehands kleding ligt om uit te reiken. Een aantal jongeren (die dan voor hun gevoel weliswaar gevangen zitten, maar wel droog zijn) had schoenen nodig en ik heb alle gevraagde dingen bij elkaar gevonden. Ik kijk naar buiten en zie modderplassen en kleine stroompjes ontstaan. Binnen schuilend en wachtend tot de regen wat minder wordt denk ik aan de mensen in de rij die nergens naartoe kunnen, want dan zijn ze hun plekje kwijt. Niets anders kunnen ze dan blijven zitten in de hoop dat ze iets van plastic bij zich hebben wat hen kan beschermen tegen de kracht van boven. Ik pak de tas met schoenen en loop de 100 meter door de regen naar de jongens en vraag me af waarom ik me over mijn 100 meter drukmaakte…

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

2 Reacties op De herfst komt

  1. Jan schreef:

    Hallo Elin,

    Het is een zeer bevreemdende situatie en ook in NL lijkt dit een splijtzwam te worden in de samenleving. Het is verschrikkelijk wat die mensen allemaal door moeten maken en ze zijn mentaal helemaal gesloopt. Ik denk wel dat ze denken dat ze hier in het Walhalla terechtkomen en dan krijgen ze letterlijk een koude douche. Het is de vraag of wij zoveel mensen hier een toekomst kunnen bieden waar zij zich ook prettig bij voelen. Het is beter dat we, daar waar ze vandaan komen orde op zaken moeten gaan stellen. Maar hoe of wat: niemand die het weet. Dit is echt een humanitaire ramp van een ongekende omvang.
    En wij zijn TROTS! op je.

  2. Marion schreef:

    Lieve Elin,
    Dus jouw titel Met blote voeten in de modder is weer heel erg actueel. We zien het op t.v., troosteloze aanblik, vooral de kleine kinderen en baby’s, als ze geluk hebben in plastic gewikkeld maar vaak niet. Je vraagt je af hoe dit verder moet. Hoe fijn dat er dan organisaties zijn zoals waar jij nu voor werkt, die bijdragen aan hulp, hoe weinig het soms ook lijkt. Het is zo hard nodig. Succes daar!
    Xx, mama

Reacties zijn gesloten.